Monday, August 11, 2008 10:31 AM
اعتماد به نفسم همیشه با دو فاکتور پولی که الان دارم و درآمد انتظاریم رابطه مستقیم داشته. در مقطعی که پول نسبتا خوب و بی زحمت به دست می آوردم خیلی خیالم راحت بود و احساس میکردم کاری نیست که نتونم انجام بدم.
الان که مدتهاست درآمد درست حسابی ندارم و پس اندازم هم ته کشیده دوباره نگرانی های همیشگی زندگیم برگشته.
این نگرانی اینه که مجبور شم در یک شرکت دولتی/نیمه دولتی کار کنم و همیشه در حال چرت زدن روی میز به آخر ماه فکر کنم که حقوقم به حسابم واریز شه و یا اینکه زیردست یکی دیگه کار کنم و مجبور باشم پیرو ایده های اون باشم.
من دلم میخواد کارآفرین باشم. همیشه امید داشتم یک ایده بی نظیر (حداقل بی نظیر در ایران) به ذهنم برسه که بتونم پرورشش بدم و یک بیزنس موفق از توش دربیارم. گاهی فکر کردم که ایده هه رو پیدا کردم ولی یکم که گذشته و بیشتر فکر کردم بهش دیدم اونقدری که فکر میکردم خوب نبوده و بیخیالش شدم.
نمیدونم چقدر دیگه میتونم منتظر بمونم که این ایده انقلابی رو پیدا کنم. الان بیشتر همدوره ایهای دانشگام کار میکنن و همین فشار روانی بهم وارد میکنه که همچنان بیکار و بی عار موندم.

Labels:

Permalink   


Friday, August 08, 2008 1:33 AM
یک کتابو نگاه میکردم درباره آداب معاشرتو این جور چیزا.
بعد این قسمتشو که در پایین آوردم دوس داشتم. آدم وقتی میخونه که همین کلاه برداشتنو گذاشتن چقدر ظرافت داره خوشش میاد برگرده به اون موقعها که مردا کلاه میذاشتن و خیلی آداب دان بودن. مثل فیلمای دهه ۱۹۴۰ و این حدودا.

A gentleman takes off his hat and holds it in his hand when a lady enters the elevator in which he is a passenger, but he puts it on again in the corridor. A public corridor is like the street, but an elevator is suggestive of a room, and a gentleman does not keep his hat on in the presence of ladies in a house.

This is the rule in elevators in hotels, clubs and apartments. In office buildings and stores the elevator is considered as public a place as the corridor. What is more, the elevators in such business structures are usually so crowded that the only room for a man's hat is on his head. But even under these conditions a gentleman can reveal his innate respect for women by not permitting himself to be crowded too near to them.

When a gentleman stops to speak to a lady of his acquaintance in the street, he takes his hat off with his left hand, leaving his right free to shake hands, or he takes it off with his right and transfers it to his left. If he has a stick, he puts his stick in his left hand, takes off his hat with his right, transfers his hat also to his left hand, and gives her his right. If they walk ahead together, he at once puts his hat on; but while he is standing in the street talking to her, he should remain hatless.
Permalink   

لینکها:
صفحه اول وبلاگ    بالاترین

لینکدونی:

وبلاگها:

جدیدترین پستها:
از وقتی که دور از خانواده زندگی میکنم به آشپزی و د...     ّFloor Exercise     یکی از چیزهای مورد علاقه ی آدمهای علاقمند به متافی...     Cognitive Dissonance     گوش کنیدمتنش     David Frost: Are you really saying the President c...     چرا از مرگ ندا بیشتر اندوهگین می شویم؟     Hometown GloryRound my hometownOoh the people I’ve...     ENEMY: I don't have to ask. You brought them here....     finger quote    

آرشیو:
May 2005     June 2005     July 2005     August 2005     November 2005     February 2006     March 2006     April 2006     May 2006     June 2006     July 2006     August 2006     September 2006     October 2006     November 2006     December 2006     January 2007     February 2007     March 2007     April 2007     May 2007     June 2007     July 2007     August 2007     September 2007     October 2007     January 2008     February 2008     March 2008     April 2008     July 2008     August 2008     September 2008     October 2008     November 2008     January 2009     April 2009     May 2009     June 2009     November 2009     February 2010     October 2010     May 2012     July 2012     Current Posts